Czy warto czytać Katechizm Kościoła Katolickiego?

Gruba, nieprzystępna książka. Zbiór sztywnych reguł. Różne rzeczy przychodzą nam do głowy, gdy myślimy o Katechizmie Kościoła Katolickiego. Zresztą w samym wstępie do Katechizmu czytamy: „Katechizm jest przeznaczony przede wszystkim dla odpowiedzialnych za katechezę: na pierwszym miejscu dla biskupów jako nauczycieli wiary i pasterzy Kościoła. Zostaje im przekazany jako narzędzie w wypełnianiu ich misji nauczania Ludu Bożego. Przez biskupów jest adresowany do redaktorów katechizmów, do kapłanów i katechetów”. Czy jest zatem jakikolwiek sens w tym, żebyśmy my, jako zwykli wierni, go czytali?

Otóż tak, jak najbardziej! Tym bardziej, że kolejne zdanie po uprzednio cytowanych brzmi: „Jego zaś czytanie będzie pożyteczne dla wszystkich innych wiernych chrześcijan”. Ale w jaki sposób pożyteczne? Co właściwie zawiera w sobie Katechizm i w jakiej sytuacji może nam się przydać jego czytanie?

Są takie momenty na drodze wiary, kiedy przestajemy zadowalać się krótkimi odpowiedziami. Gdzieś pojawia się pytanie: na czym ja właściwie stoję? Co naprawdę trzyma mnie wtedy, gdy emocje znikają?

Właśnie w takich momentach wiele osób odkrywa na nowo Katechizm Kościoła Katolickiego — nie jako sztywny podręcznik, ale jako punkt odniesienia (tym bardziej, że w samym Katechizmie bardzo podkreśla się rolę sumienia każdego człowieka!). Katechizm nie jest próbą zamknięcia wiary w definicjach, choć z początku może tak się wydawać. Ale gdy przebijemy się przez oficjalny język, zobaczymy, że to zapis wielowiekowego doświadczenia Kościoła, który uczy się, jak mówić o Bogu w sposób wierny, mądry i odpowiedzialny. To tekst, który pomaga uporządkować relację z Bogiem, pogłębić ją i ochronić przed uproszczeniem.

Formuję serce - formuję umysł

Wiara, która nie boi się myśleć

Wbrew obiegowym opiniom chrześcijaństwo od początku było religią, która stawiała pytania. Wiara nie jest sprzeczna z rozumem, ale potrzebuje go, by dojrzewać. Znamy z historii opowieści o średniowiecznych soborowych dyskusjach nad różnymi teoriami: niektóre z nich zostały odrzucone i uznane za herezje, inne teraz wyznajemy jako dogmaty. Rozum oświecany światłem Ducha Świętego to wspaniałe narzędzie, z którego mamy chętnie i dobrze korzystać! Nie chodzi tu o intelektualną ciekawość dla samej wiedzy, lecz o przekonanie się, że to, w co wierzymy, ma sens.

Czytanie Katechizmu pomaga wyjść z wiary opartej wyłącznie na uczuciach. Uczy cierpliwego budowania fundamentów, które nie rozpadają się w chwili próby. Daje język do nazywania tego, co często przeczuwamy, ale nie potrafimy ubrać w słowa. Dzięki temu wiara przestaje być czymś kruchym i zależnym od nastroju, a staje się świadomym wyborem.

Skarbiec, który wymaga ciszy

Katechizm bywa postrzegany jako trudny, bo nie da się go „przebiec”. On wymaga zatrzymania. Wymaga ciszy. I właśnie w tym tkwi jego piękno. To nie jest książka, którą się pochłania; przy nim trzeba zostać dłużej. Składa się z 4 części (Wyznanie wiary, Sakramenty wiary, Życie wiary, Modlitwa w życiu wiary) i 2865 puktów. Każdy punkt zaprasza do refleksji: o Bogu, o człowieku, o sensie moralnych wyborów, o modlitwie, która nie zawsze jest łatwa. Wiele osób odkrywa, że jeden krótki fragment potrafi pracować w sercu przez cały dzień, a czasem znacznie dłużej. Katechizm nie daje gotowych recept na życie, ale pomaga zobaczyć jego głębszy wymiar i odkryć, co podpowiada mądrość Kościoła.

Od wiary „odziedziczonej” do wiary przeżywanej

Dla wielu dorosłych czytanie Katechizmu jest momentem przełomowym. W końcu wiara przestaje być tylko czymś wyniesionym z domu czy szkoły, a zaczyna być naprawdę własna. Zaczynamy rozumieć, dlaczego Kościół wierzy w taki, a nie inny sposób. Katechizm pomaga też odkryć, że nauczanie Kościoła nie jest zbiorem przypadkowych zasad, ale spójną wizją człowieka, który jest kochany, wolny i odpowiedzialny. To szczególnie ważne dziś, gdy tak często spotykamy się z wyrywaniem z kontekstu fragmentów Biblii, wypowiedzi papieży czy kazań lub konferencji.

Nie oznacza to jednak, że trzeba rozumieć wszystko od razu lub czytać go w całości za jednym razem. Katechizm zaprasza do cierpliwości. Wystarczy zgoda na drogę - na to, że wiara rozwija się etapami, a zrozumienie przychodzi zazwyczaj z czasem. Czytany małymi fragmentami w rytmie codzienności, Katechizm zaczyna łączyć to, co duchowe, z tym, co bardzo konkretne: z relacjami, decyzjami, pracą, zmęczeniem i pytaniami bez łatwych odpowiedzi. Dzięki temu przestaje być książką „o wierze”, a staje się towarzyszem drogi.

Każdego dnia raduj się twoją wiarą. św. Augustyn

Czas, który sprzyja pogłębianiu

I do takiego doświadczania Katechizmu chcemy Cię zaprosić! Luty i czas Wielkiego Postu naturalnie skłaniają do refleksji i powrotu do fundamentów. To dobry moment, by zamiast szukać kolejnych inspiracji, sięgnąć do podstaw, po coś trwałego i sprawdzonego.

Katechizm można czytać samemu, ale wspólna droga pomaga wytrwać i zobaczyć więcej. Właśnie dlatego od lutego 2026 w Społeczności uBOGAcONA pojawi się spokojna, rozłożona w czasie droga przez Katechizm — bez akademickiego tonu, z przestrzenią na refleksję i wspólne bycie w drodze. Mamy nadzieję, że pomoże Ci odkryć, że wiara może być jednocześnie głęboka, mądra i żywa.

Jak będzie wyglądał program „uBOGAcONA na drodze wiary. Katechizm krok po kroku”?

• Start: luty 2026

• 4 części po 30 dni = 120 dni formacji z Katechizmem

• Ostatnie spotkanie: czerwiec 2026

• 5 spotkań live (z nagraniem) - wprowadzenie w każdą część KKK 

• Wybrany fragment na każdy dzień (udostępniany w dedykowanej zakładce forum z możliwością dzielenia)

• Do programu dostępne także notatnik i naklejki 

Prowadzi s. Monika Pławecka OSU, Urszulanka Unii Rzymskiej, pasjonatka teologii, filozofii oraz górskich wędrówek. Na co dzień nauczycielka i wychowawczyni w Zespole Szkół Urszulańskich w Poznaniu.