Porządki, które robią miejsce na życie

uBOGAcONA
2 dni temu
2 minut(y) czytania

Zaktualizowano: 1 dzień temu

Każdy dom jest jak serce - nosi w sobie ślady naszego życia, naszych historii, naszych pragnień i zmagań. W jego kątach ukrywa się to, co piękne, ale też to, co od dawna czeka na uwagę, troskę i światło. Porządkowanie nie jest więc tylko sprzątaniem. Jest aktem miłości. Jest decyzją, by zrobić miejsce na to, co prawdziwe, dobre i nowe. Wiosną podejmujemy w uBOGAconej społeczności właśnie taki temat - porządku i przestrzeni, która jest wokół nas. To - zdawałoby się tak zewnętrzne działanie - pięknie wpisuje się w formowanie serca i przyglądanie się sobie, swojemu życiu. Temat ten podjęłyśmy w formie webinaru Porządki, które robią miejsce na życie oraz 7-dniowego wyzwania. W tym temacie poprowadziła nas Małgorzata Ginter - na co dzień zajmująca się declutteringiem. O wyzwaniu i porządku rozmawiałyśmy w czasie spotkania live - do odsłuchania tutaj.

https://www.youtube.com/watch?v=7J0eV6RiSL8

Zatrzymajmy się na chwilę jeszcze przy idei tego spotkania i jak łączy się ono z naszym sercem i wiarą.

Bóg pokoju

Pismo Święte przypomina nam, że Bóg jest Bogiem pokoju, a nie chaosu. Pokój nie jest jednak czymś, co spada na nas z nieba - to przestrzeń, którą współtworzymy z Bogiem w małych, codziennych krokach. Kiedy porządkujemy szufladę, półkę, kuchenną szafkę czy miejsce pracy, robimy coś więcej niż tylko układanie rzeczy. Otwieramy drzwi, przez które może wejść Boży pokój.

A św. Franciszek z Asyżu zachęcał: „Zacznij od robienia tego, co konieczne; potem zrób to, co możliwe; nagle odkryjesz, że dokonałeś niemożliwego.”

To wyzwanie jest zaproszeniem, by spojrzeć na swój dom jak na przestrzeń, którą Bóg chce napełnić pokojem. Każde zadanie - choć małe - jest krokiem ku większej wolności. Każda oddana rzecz jest gestem zaufania. Każda naprawiona drobnostka jest symbolem uzdrowienia. Każda uporządkowana szuflada jest jak modlitwa: cicha, pokorna, ale pełna mocy.

Nie chodzi o perfekcję.

Nie chodzi o idealny dom.

Chodzi o przestrzeń, która oddycha.

O serce, które ma miejsce na radość.

O codzienność, w której łatwiej usłyszeć Boga.

Wchodząc w to wyzwanie, możesz wypowiedzieć w sercu krótką modlitwę:

„Panie, pomóż mi uporządkować to, co zewnętrzne,

abyś mogła uporządkować to, co wewnętrzne.

Otwieram przed Tobą mój dom i moje serce.

Uczyń w nich miejsce dla pokoju.”